08

Dit artikel hoort bij: Landmacht 07

Afghanistan op vaandels en standaarden

Tekst KAP Jaap Wolting
Foto Nederlands Instituut voor Militaire Historie

Moedig, onderscheidend optreden

Koning Willem-Alexander kent 16 regimenten en korpsen van de Koninklijke Landmacht een vaandelopschrift toe omdat zij zich in de strijd in Afghanistan hebben onderscheiden. Landmacht brengt maandelijks een regiment of korps voor het voetlicht om achtergrond te geven over het hoe en waarom van zijn opschrift. Ditmaal: het Regiment Huzaren van Boreel.

Belang vaandel en standaard

Het vaandel of de standaard is de ‘vlag’ van een eenheid, geschonken door de koning. Erop staat de gestileerde eerste letter of het monogram van de naam van die vorst. Als de vlag is bevestigd aan een lange stok, heet het een vaandel. Eenheden te paard, zoals het Regiment Huzaren van Boreel, kregen een kleinere vlag met een korte stok: de standaard. Opschriften worden altijd door de vorst toegekend, zoals nu gebeurt met Afghanistan.

Vroeger namen de troepen de vaandels en standaarden mee als ze ten strijde trokken. Tegenwoordig staan ze symbool voor saamhorigheid, en trouw van de eenheid aan de vorst.

Op de standaard van het Regiment Huzaren van Boreel staan Quatre Bras en Waterloo 1815, Tiendaagse Veldtocht 1831, Java en Sumatra 1946-1949.

Waarom nu precies ‘Uruzgan 2006 – 2010’ op de standaard?

In die periode maakten militairen van het Regiment Huzaren van Boreel deel uit van de International Security Assistance Force, onder meer als onderdeel van de Nederlands-Australische Task Force Uruzgan. Al die jaren waren Intelligence, Surveillance, Target Acquisition & Reconnaissance (ISTAR)-modules ingedeeld bij de Task Forces. Daarnaast leverde het regiment in 2007 een infanteriecompagnie aan de Battle Group, en in 2007 en 2008-2009 een verkenningspeloton. Huzaren vormden of maakten deel uit van de Operational Mentoring and Liaison Teams (OMLTs) bij eenheden van het Afghaanse Nationale Leger (ANA). Die teams verzorgden trainingen en namen samen met de ANA deel aan gevechtsacties.

Intensieve gevechtscontacten

De ISTAR-modules onderscheidden zich door veelal zelfstandig, gebruikmakend van lichtere (pantser)voertuigen en licht bewapend, buiten het bereik van ondersteunende TFU-eenheden inlichtingen te verzamelen. Als gevolg van deze activiteiten raakten ze soms betrokken bij gevechtshandelingen. De huzaren onderscheidden zich eveneens in 2007: als infanteriecompagnie van de Battle Group en als verkenningspelotons door hun inlichtingentaak en hun aandeel in intensieve gevechtscontacten.

De huzaren in de OMLT’s gaven niet alleen training aan ANA-eenheden maar gingen ook samen met hen de strijd aan tegen de Taliban.

Bijdragen aan de strijd

Hieronder enkele illustraties van bijdragen aan de strijd die tot een opschrift leidden. De redactie heeft hiervoor geput uit gevechtsverslagen en rapportages. Onderstaande voorbeelden zijn slechts bewerkte (puur om de leesbaarheid te bevorderen, red.) fragmenten en vertellen niet het complete verhaal.

De ISTAR-modules maakten in Uruzgan veelvuldig gebruik van ‘eyes in the sky’.

[…] Op 9 september was het weer raak. Het verkenningspeloton van 42 BVE kwam in de buurt van CP Dizak Ferry in een TIC terecht. De eenheid werd onder vuur genomen met KKW en indirect vuur, waarna het in overwatch ging en terugvuurde met KKW. Na 40 minuten lag de eenheid nog steeds onder zwaar vuur van KKW, indirect vuur, RPG en snipers. Er werd teruggevuurd met KKW, 81 mm mortieren en met artillerievuur van de pantserhouwitser. Ook waren de Apache-gevechtshelikopters aanwezig die ongeveer 20 schoten 30 mm afvuurden. Na deze vuurovermacht op de Taliban konden de gevechten worden beëindigd. De quala van waaruit het snipervuur kwam was verwoest en de vijandige schutter waarschijnlijk om het leven gekomen. […]

Militairen van het Regiment Huzaren van Boreel maakten deel uit van ISAF, onder meer als onderdeel van de Nederlands-Australische Task Force Uruzgan.

[…] Op 11 februari heeft de ANA in een gezamenlijke actie met de TFU een search-operatie succesvol uitgevoerd op een qualacomplex in Mirabad dat ervan verdacht werd een IED-specialist te herbergen. ISTAR zorgde samen met genieverkenners voor site exploitation, tactische ondervraging en ether-monitoring. Daarnaast loste ons onbemande verkenningsvliegtuig de Apache-gevechtshelikopters af met overwatch uit de lucht. In het huizencomplex werd zwaar gewapend verzet aangetroffen en werden 7 vuilniszakken aan materiaal en 10 personen veiliggesteld. Dit bleken een Talibanleider met zijn zonen en 7 insurgents te zijn. Onder het buitgemaakte materiaal bevonden zich instructies voor het aangrijpen van ISAF-colonnes, drugs, Taliban-identiteitskaarten, een zakboekje met 48 namen en telefoonnummers van Talibanleiders, zelfmoordtestamenten en bewijs voor directe relaties met het leiderschap van de Taliban in Quetta, Pakistan. […]

Nederlandse voertuigen trekken stofwolken op tijdens een operatie in Uruzgan.
De OMLT’s trainden de ANA maar vochten ook schouder aan schouder met ze.

[…]Uit meerdere bronnen bleek de locatie een OMF-stronghold te zijn, waar zich naast tal van explosieven Talibanleiders bevonden. Met de actie – op basis van ISTAR-inlichtingen – werd een directe dreiging voor ISAF weggenomen, door het ontmantelen van een plannings-, trainings-, en coördinatie locatie en een safehouse voor OMF-leiders en explosieven. […]

De Huzaren van Boreel leverden in 2007 een infanteriecompagnie aan de Battle Group, en in 2007 en 2008-2009 een verkenningspeloton.

Hoogste offer

In Afghanistan is 1 lid van het regiment gesneuveld: korporaal Ronald Groen. Meerdere huzaren zijn gewond geraakt, waarvan er 11 het Draaginsigne Gewonden hebben ontvangen. Aan 3 huzaren is het Kruis van Verdienste toegekend en tientallen regimentsleden hebben voor hun acties gevechtsinsignes ontvangen.

Historie Regiment Huzaren van Boreel

Op 25 november 1813 ontving jonkheer Willem Fran󠇅çois Boreel machtiging een korps cavalerie te formeren onder de naam Regiment Huzaren van Boreel. Het moest bestaan uit 4 eskadrons met elk 2 compagnieën (organisatie tot 1839): in totaal 641 huzaren en 677 paarden. Tegelijk met de oprichting van de Koninklijke Landmacht op 9 januari 1814 verdwenen de namen van de kolonels/eigenaars van de al bestaande regimenten en werd de naam gewijzigd in Regiment Huzaren Nr. 1. Bij de samenvoeging met België in 1815 werd het regiment omgenummerd tot Regiment Huzaren Nr. 6. Onder deze naam verwierf het haar eerste wapenfeiten: ‘Quatre-Bras en Waterloo 1815’ en ‘Tiendaagsche Veldtocht 1831’. Er vonden in de loop der tijd diverse naamsveranderingen plaats, o.a. 2e Regiment Lansiers, 4e Regiment Dragonders en 4e Regiment Huzaren (4 RH). Het in 1946 opgerichte 1e Verkenningsregiment kreeg op 1 februari 1947 de naam Regiment Huzaren van Boreel en zet de traditie voort van 4 RH.