Pensionado Jack geniet met volle teugen
Jack is een bijna 11-jarige Mechelse herder met een eigen willetje. Na een imposante loopbaan bij het K9 team, getrainde militaire honden en hun begeleiders, van de Koninklijke Marechaussee, geniet de viervoeter sinds kort van een welverdiend pensioen. Dat doet hij in de kop van Noord-Holland. Daar ving adjudant en 2eteamleider K9 Explo Frank hem liefdevol op.
Nadat zijn teamleider hem vroeg of het overnemen van een gepensioneerde diensthond niet iets voor hem was, klom Frank in de pen. “Ik heb contact gezocht met de geleider van Jack voor meer informatie, vertelt de onderofficier. “Hoe is Jack, wat kan hij allemaal en wat kan niet bij Jack”. De geleider stelde hem gerust en sprak van een ideale hond. “Hierna legde ik het voor aan mijn vrouw en haar leek het ook gezellig.”
Niet over 1 nacht ijs
De betrokken partijen gingen niet over 1 nacht ijs, want Frank en zijn gezin kregen eerst nog bezoek van Jacks geleider. Dit om hun woon- en gezinssituatie in te schatten. Vervolgens maakte Jack kennis met hen. Evenals met de kleine chiweenie, kruising tussen teckel en chihuahua, en 2 katten. “Mijn vrouw en kinderen waren meteen super enthousiast”, zegt Frank. “Behalve de hond, die alleen maar blafte.” Hierna kwam er een positieve vervolgafspraak en droeg de geleider Jack over aan zijn nieuwe baasje.
Inmiddels is Jack niet weer weg te denken uit het gezin van Frank. “Hij is een verrijking voor ons”, spreekt de adjudant warmhartig. “Ook voor mijn andere hond, die na de komst van Jack veel meer zelfvertrouwen kreeg. Zij zijn nu jut en jul samen. Vaak gebeuren dingen met een reden. Ook de komst van Jack. Hij is op ons pad gekomen en wij zijn er heel blij mee. Alleen de katten moeten nog een beetje wennen aan het flinke postuur van hun nieuwe huisgenoot.”
Supergoed getraind
Wat maakt Jack eigenlijk anders dan een doorsnee hond? “Hij is een heel gedreven hond met een eigen willetje”, antwoordt Frank. “Als hij ergens heen wil, neemt hij je mee daarnaartoe. Dan zie je hem denken; ‘ik ben met pensioen dus ik bepaal.’ Daarnaast is hij supergoed getraind en gehoorzaam. Burgerhonden kunnen zitten en pootjes geven, maar Jack kan naast me lopen en dressuurlopen. Daar zit echt tijd en training in, dankzij de trainers van de Marechaussee.”
Het curriculum vitae van Jack is dan ook indrukwekkend. Zo werd hij ingezet als migratiehond in onder meer de havens van IJmuiden, Rotterdam en Hoek van Holland. Daar speurde hij naar migranten die zich verstopten in auto’s en vrachtwagens op weg naar de veerboten. “Jack heeft veel hits gehad, dus heel wat mensen gevonden”, aldus een trotse baas. “Hij heeft zijn werk goed gedaan, maar nu is hij veranderd in een huishond die lekker knuffelt, speelt en slaapt.”
Zoeken naar menselijke geuren
Ondanks zijn nieuwe status als pensionado kruipt het bloed af en toe nog waar het niet gaan kan. Maar nooit op vervelende wijze. “Hij zocht als diensthond altijd naar menselijke geuren”, geeft Frank aan. “Daardoor snuffelt hij nog iedere dag om toch die geur te zoeken. Gelukkig is hij geen bijthond, waardoor hij niet aanschiet.”
Bij alle superlatieven van Frank zit geen woord Frans. En terecht. Een liefkozende blik naar de baas, rennen, zitten, staan; Jack is van alle markten thuis en volgt volmondig de commando’s van Frank. Hoewel hij op papier reeds een bejaarde hond is, beweegt hij zich in het duingebied van Den Helder nog voort als een jonge hinde. Mede door het strakke, maar uiterst tedere regime van Frank. Hij en Jack lopen 4 keer per dag een halfuur. “Alleen maar om hem bezig te houden”, licht de adjudant toe. “Omdat hij al met pensioen is, moet ik alleen oppassen dat ik hem niet over de kling jaag. Hij is tenslotte bijna 80 jaar in mensenjaren.”
Tips voor collega’s
Ten slotte heeft Frank nog enkele tips voor collega’s die eenzelfde stap overwegen. “Besef heel goed dat diensthonden veel aandacht vragen”, steekt hij van wal. “Ze staan 24/7 aan en willen graag een connectie met je. Als wij bijvoorbeeld gaan eten, leg ik Jack in zijn mand, maar dan wil hij bij iedere beweging terugkomen aan tafel. Je moet daarom heel consequent zijn en duidelijk tegen ze praten. Jack is dat ook gewend. Als ik hem heel lief aanspreek, doet hij niks.”
Hierna geeft Frank in het duingebied een korte demonstratie die het gehoorzame gedrag van Jack inderdaad bevestigt. “Ik hoop echt dat collega’s zich aanmelden en zich willen ontfermen over de gepensioneerde diensthonden”, besluit de adjudant. “Ze moeten alleen wel goed nadenken of het past in de gezinssituatie. Ik wist waar ik aan begon en had me mentaal voorbereid.”
Adoptie van gepensioneerde diensthonden
Jaarlijks zoeken ongeveer 60 gepensioneerde defensiehonden, doorgaans tussen de 8 en 9 jaar oud, een gouden mand. Defensie Expertise Centrum Diensthonden werkt derhalve aan een wachtlijst voor geïnteresseerden die een gepensioneerde diensthond willen adopteren. Het verzamelen van vertrouwelijke gegevens maakt het mogelijk om sneller een geschikte match te vinden tussen hond en nieuwe eigenaar. Als iemand niet geschikt blijkt, ontvangt hij of zij een afmelding.
Bij voorkeur heeft een nieuwe eigenaar ervaring met actieve honden, in het bijzonder herders, die veel energie hebben. Daarnaast is het belangrijk dat er voldoende tijd, zorg en aandacht is voor de hond. Een huis met een ruime, omheinde tuin is eveneens wenselijk.
Geïnteresseerden ontvangen na aanmelding een formulier via e-mail. Als de kandidaat geschikt wordt bevonden, volgt een telefonisch gesprek of kennismaking. Hierna wordt bepaald of de persoon op de wachtlijst komt.
Binnen Defensie hebben de Military Working Dogs (MWD) verschillende taken, waaronder speuren, surveilleren en bijten, bij uiteenlopende eenheden binnen zowel de Marechaussee als de Landmacht, Marine en Luchtmacht.
Heb je ervaring met energieke honden en interesse in het adopteren van een militaire werkhond? Meld je dan aan bij het Defensie Expertise Centrum Diensthonden.
