Tekst Patrick Regan
Foto Matroos 1 Nina Brouwer

Adelborsten kweken zeebenen tijdens bootjesreis

Foto boven: de adelborsten Abe Versteeg (links) en Timoty Berkouwer vinden de bootjesreis een fantastisch avontuur. "Als het klikt met de bemanning word je gewoon familie."

De kameraadschap, de hilarische grappen of zo ziek worden als een hond door het eindeloze deinen. De 1ste keer op zee: iedere marineman of -vrouw heeft er herinneringen aan. 12 adelborsten beleefden dit najaar hun zogenoemde bootjesreis. Aan boord van Zr. Ms. De Zeven Provinciën leerden ze voor het eerst wat varen op een groot schip zoal inhoudt. 

Na een maand of 2 testen de adelborsten voor het eerst hun zeebenen. Het is hun eerste kennismaking met waar het bij de marine om draait: het varende bedrijf. Adelborst Timoty Berkouwer: “Het langste dat ik ooit heb gevaren, was van Den Helder naar Texel. Een maand op zee is heel wat anders.” 

“Heel waardevol om te weten hoe het werk van een matroos is.”

Adelborst Timoty Berkouwer werkt het liefst met mechanische techniek. “De aandrijving, dieselgeneratoren, dat soort werk. Iets dat draait en herrie maakt, daar houd ik van.”

“De korporaal die me op pad stuurde, keek aardig verbaasd.”

Privilege

Tijdens de bootjesreis lopen de adelborsten mee met de bemanning. Van schoonmaken tot koken en van sleutelen aan de motoren tot een blik werpen in de commandocentrale. Adelborst Abe Versteeg vindt het prettig om mee te mogen kijken met de matrozen, de mensen aan wie hij later leiding moet geven. “Als officier zouden wij anders instromen zonder ooit leiding te hebben ontvangen. Daarom is het heel waardevol te weten hoe het werk van een matroos is. Die ervaring maakt je uiteindelijk een betere officier.”

Aan boord staan adelborsten op de onderste sport van de hiërarchische ladder. Daar zijn ze een geliefd doelwit voor geintjes. Zo wordt Versteeg op een zondagmiddag op pad gestuurd voor de sleutel van de Panamakluis. Dat is het gat voorop het schip waar de afmeertrossen doorheen gaan. De adelborst is echter niet op zijn achterhoofd gevallen. “Ik ben naar de lasser gegaan en heb daar van een stuk oud metaal een sleutel gemaakt… De korporaal die me op pad stuurde, keek aardig verbaasd. Zoiets had hij nog nooit gezien.” 

Adelborst Abe Versteeg vindt het prettig om mee te mogen kijken met de matrozen, de mensen aan wie hij later leiding moet geven. “Als officier zouden wij anders instromen zonder ooit leiding te hebben ontvangen."

Fantastisch

Voor sommigen zijn dergelijke aspecten reden om de keuze voor de marine te heroverwegen. Ook dát is onderdeel van de bootjesreis. Versteeg en Berkouwer peinzen er echter niet over. Berkouwer: “Je hebt een romantisch beeld over varen en mooie steden. Natuurlijk is niet alles waar, maar ik vind het nog steeds een fantastisch avontuur.”

Ook Versteeg is enthousiast over het varende leven. Hij noemt de bootjesreis van een maand zelfs te kort. “Als het klikt met de bemanning, word je gewoon familie. Dat maakt het leven aan boord prachtig.” “En”, besluit Berkouwer, “je hoeft ’s ochtends niet in de file te staan.”

Wat voor schip is de Zeven Provinciën?

De Zeven Provinciën is een Luchtverdedigings- en Commandofregat (LCF) uit de gelijknamige klasse. De marine heeft er 4. De andere zijn Zr. Ms. Tromp, De Ruyter en Evertsen. Zoals de naam al aangeeft, hebben de schepen 2 hoofdtaken: luchtverdediging en commandovoering. Ze zijn in staat om een vlootverband te beschermen tegen vijandelijke dreigingen vanaf zee en uit de lucht (vliegtuigen én raketten). De LCF-fregatten zijn in de periode 2001-2005 in de vaart gekomen.