Dit artikel hoort bij: Pijler (opgeheven) 10

Vreemdeling op ‘varend huis’

Tekst kapitein Jaap Wolting
Foto sergeant 1 Eva Klijn (Mediacentrum Defensie)

Geestelijk verzorger Verbruggen mee op ebola bestrijdingsmissie

opuitzending

Luitenant-ter-zee 1 Eline Verbruggen van de dit jaar honderdjarige Dienst Geestelijke Verzorging is humanistisch geestelijk verzorger aan boord van Zr.Ms. Karel Doorman. Het Joint Support Ship heeft in november hulpgoederen in de strijd tegen ebola naar West-Afrika gebracht. Deze maand doet de Doorman dat dunnetjes over met aan boord onder meer 1500 ton voedsel, ruim vijftig voertuigen, veertig containers en andere hulpgoederen. Hoe is het om geestelijk verzorger te zijn op een ‘varend huis’? 

x
Aan boord van Zr.Ms. Karel Doorman wordt elke week een bezinningsbijeenkomst voor iedereen gehouden.
x

Waarom reis je mee met de Karel Doorman?

“Het schip ging totaal onverwacht naar West-Afrika. Meteen kwam vanuit de Sociaal Medische Dienst in Amsterdam de vraag of ik bereid was om een missie te draaien. Ik besloot dat ik dat wilde, terwijl ik me realiseerde dat het mijn vuurdoop zou zijn. Ik kende de bemanning niet en wist evenmin hoe het is om drie maanden op een ‘varend huis’ te zitten. Tot nu toe heb ik nog geen claustrofobische gedachten gekregen.” 

x
“Het is in mijn werk altijd maar afwachten of wat je investeert, gewaardeerd wordt.”

Hoe krijg je contact met de bemanning van het schip?

“Mijn prioriteit is: zichtbaar, bereikbaar, benaderbaar en laagdrempelig zijn. Dat realiseer ik door mee te draaien met verschillende afdelingen. Ik laat me rondleiden en vraag mensen wat voor werk ze doen. Dan proef ik de sfeer. Door dit te blijven doen, komen mensen op den duur naar me toe als er iets speelt waarvoor de deur dicht moet. Daarnaast is iedereen elke week welkom op het gezamenlijk bezinningsmoment.”

“De mensen accepteren me in mijn rol. Dat is lang niet altijd zo”

Waar praat je over?

“In de ‘normale’ gesprekken vraag ik bijvoorbeeld wat voor leven iemand thuis leidt. Ben je getrouwd? Hoe lang doe je dit werk al? Ik vind het leuk om mensen te bevragen over hun leven. In het algemeen vinden ze het prettig om iets over zichzelf te vertellen. We praten ook over heimwee, relatieproblemen en of de marine wel het eindpunt van hun loopbaan is? Daarnaast wissel ik van gedachten met collega’s die het leven aan boord pittig vinden. Ik denk dat het goed is om elkaar de vrijheid te gunnen om te kunnen zeggen dat je niet alles leuk, gezellig en fijn vindt. Voor mezelf zie ik het in ieder geval als een belangrijke taak om daar ruimte voor te maken.”

Wat vind je het mooiste aan deze trip?

Verbruggen laat een lange stilte vallen. “Dat ik als vreemde eend in de bijt in korte tijd onderdeel word van een eenheid. En dat mensen me accepteren in mijn rol. Dat is lang niet altijd zo. Het is in mijn werk altijd afwachten of wat je investeert, gewaardeerd wordt.”

Ben je bang om ebola te krijgen?

Verbruggen lacht hardop. “Nee, los van de vraag of die kans nu wel of niet groot is, ben ik daar niet mee bezig. Wat is dat is, wat komt dat komt. Daar heb ik mee te ‘dealen’. Ik ben wél zo realistisch om niet uit te sluiten dat je besmet kunt raken.”

“Ik ben wél zo realistisch dat ik niet uitsluit dat je besmet kunt raken”

Wat maakt deze reis anders dan je vorige trips?

“Alles. Alleen al het feit dat je op een schip zit. Die wereld en cultuur zijn volledig anders. Wat ik tot nu toe het grootste verschil vind, is dat de mensen aan boord naar elkaar toe harder zijn. Ze hebben een bepaalde - hoe moet ik het zeggen - ruwe zeemansmentaliteit.”

Heb je zin in deel twee?

“Op zich wel, wat komt doordat ik weet wat ik ga doen. Ik heb geen onzekerheid meer. Voordat ik vertrok heb ik drie weken slecht geslapen omdat ik geen idee had waar ik aan begon. Ik stap nu niet meer in een vreemde wereld.”

Bekijk hier de videoclip van de Karel Doorman op missie in Afrika.

x
De Karel Doorman voor de kust van Sierra Leone.