Tekst kapitein Jaap Wolting
Foto sergeant-majoor Dave de Vaal

Geestelijk verzorger op Oekraïense rampplek

x
Nederlandse deelnemers aan de repatriëringsmissie vinden een wrakstuk van de MH17.


Ank van Harinxma thoe Slooten is humanistisch geestelijk verzorger. De raadsvrouw van de afdeling Marechaussee van de Dienst Geestelijke Verzorging, reisde met de troepen mee naar de Oekraïne. Eerst naar Charkov, vervolgens naar Soledar en zelfs naar de ‘crash site’. Ze stond in de velden waar de missie naar stoffelijke resten en persoonlijke eigendommen zocht. Zingeving in de Oekraïne; het verhaal van Ank.

“Ik tref gemotiveerde mensen aan die heel graag iets willen betekenen voor de nabestaanden in Nederland, Australië, Maleisië en waar dan ook”, vertelt Ank. Na een dag in het veld zit de geestelijk verzorger even rustig op de trap voor het gemeentehuis in Soledar. De staf van de repatriëringsmissie huist er, het is er een komen en gaan van missieleden. 

x
Ank van Harinxma thoe Slooten spreekt met Nederlandse deelnemers aan de zoekmissie in de Oekraïne. “Mijn werk heeft voor een groot deel te maken met zingeving.”

“Mijn werk begint met de juiste vraag stellen”

Ank lacht naar Hans, een politieagent die vandaag met zijn hond in het veld was. Ze vervolgt haar verhaal: “Ik tref ook een hoop gedrevenheid, samenwerking en kameraadschap aan. Als je samengestelde zoekteams het voorterrein in duwt, komen ze na een dag toch anders terug.”

‘Goh, hoe was je dag?’

“Mijn werk begint dan met de juiste vraag stellen. Daarna luister ik. De meeste mensen hier weten precies wat ze moeten doen. Neem de forensisch onderzoekers; zij hebben hiervoor geleerd en weten precies wat ze kunnen aantreffen. De marechaussees en politieagenten zijn echter niet direct opgeleid om naar stoffelijke resten te zoeken; ze treffen misschien dingen aan die ze nooit eerder gezien hebben. Mijn ervaring is dat mensen gewoon heel graag van zich af willen praten. Dus het begint met ‘goh, hoe was je dag?’. Eigenlijk ben ik soms een praatpaal. Ik probeer het wel eens commercieel uit te leggen: ‘mijn product is aandacht en mijn handel is beleving’.”

“Eigenlijk ben ik soms een praatpaal”

x
Ank van Harinxma thoe Slooten bood in de Oekraïne vooral een luisterend oor. "Mijn ervaring is dat mensen gewoon heel graag van zich af willen praten."

Kapotgeschoten brug

“Dat ik op de rampplek ben, vind ik best spannend. Ik ben niet uitgerust om lichaamsdelen te herkennen en weet niet hoe ik daar op zou reageren. Maar goed, als je in het veld bent, moet je ook je steentje bijdragen. Ik vind het ongemakkelijk om achter de zoekers aan te lopen en niet te kijken of ik wat zou kunnen vinden. De knallen op de achtergrond doen me trouwens niets. Wat ik spannender vind, is in Oost-Oekraïne met een oude bus over twee planken rijden die over een kapotgeschoten brug liggen. Terwijl er een behoorlijke diepte op rechts is... Dat gevaar onderweg kan ik waarnemen; is concreet, zichtbaar. Mijn werk heeft voor een groot deel te maken met zingeving. Waarom doen we de dingen die we doen? Voor mezelf vind ik het heel zinvol om de nabestaanden in Nederland een klein stukje verder te kunnen helpen met hun rouwverwerking. En volgens mij kunnen wij dat hier door deze missie uit te voeren. We stonden een keer palletboxen uit te laden. Daar stonden grote stickers op, die vertellen wat er in zit, hoe zwaar de inhoud is en waar die heen gaat. En dat is nu precies de missie, die prachtig wordt verwoord: ‘bring them home’. Dat is volgens mij de essentie van wat we hier doen. En dat vind ik zinnig.”